Historia, Stosowanie, Skład i wytwarzanie wód kolońskich w czasach pobytu Cesarza Napoleona I na wyspie Świętej Heleny

L'Empereur Napoléon 1er Jean Marie FARINA

A) HISTORIA WODY KOLOŃSKIEJ

 

W roku 1725 Jean-Paul Féminis, Włoch z pochodzenia, osiada w Kolonii, z zamiarem wytwarzania i sprzedawania „Cudownej wody” lub „Wody Królowej”, której recepturę miał otrzymać od pewnego mnicha ze Wschodu. Jednak wodę tę wytwarzano już od XIV wieku w klasztorze Santa Maria Novellia we Florencji, i była tam rozchwytywana. Ustalono, że Jean-Paul Feminis dobrze znał mniszkę z tego klasztoru, Świętą Marię Klementynę.

 

 

 

 

L'Empereur Napoléon 1er Madame Du BARRY

Po pewnym czasie przybył mu do pomocy, w Kolonii, jego bratanek,JEAN-MARIE FARINA. Zmienili oni nazwę tej Wody, nazywając ją od tej pory „Aqua Coloniensis” lub Wodą kolońską, i zaczęli rozprowadzać ją po całym świecie.

 

W roku 1760, Woda kolońska Jean-Marie Farina pojawiła się we Francji.

 

Przyszły NAPOLÉON I przychodzi na świat w roku 1769; w tym samym roku Pani DU BARRY wprowadza Wodę kolońską Jean-Marie Farina jako perfumy do codziennej toalety na dworze Ludwika XV (1769-1774).

 

Powodzenie Wody kolońskiej w kolejnych latach mogło już tylko rosnąć.

 

 

B)STOSOWANIE WODY KOLOŃSKIEJ W LATACH 1770-1820

L'Empereur Napoléon 1er

W tamtych czasach Woda kolońska była stosowana zarówno do użytku WEWNĘTRZNEGO jak i ZEWNĘTRZNEGO:


SPOŻYWANIE
: Oparta na formule opracowanej w klasztorze Woda Mélissy des Carmes dzięki swoim właściwościom leczniczym, które jej przypisywano, używana była w przypadku licznych schorzeń: nudności, wymiotów, problemów trawiennych, wrzodów żołądka i nadkwasoty, niewydolności wątroby, gorączki, reumatyzmu, szkorbutu, skurczów, kolki i infekcji jelitowych, pasożytów jelit, a nawet...impotencji.

Olejki eteryczne wchodzące w jej skład są rzeczywiście uznanymi środkami antyseptycznymi.


SPRYSKIWANIE I NACIERANIE
: Do perfumowania ciała, oczywiście, ale również, poprzez nacieranie, jako środek antyseptyczny, gojący i przeciwświądowy, jako środek pobudzający mięśnie i wzmacniający żyły; do łagodzenia po ukąszeniach owadów i do eliminowania nieprzyjemnych skutków pocenia się. Ponadto, jako środek antyseptyczny do leczenia dróg oddechowych poprzez wdychanie olejków ulatniających się w kontakcie ze skórą.

WODA KOLOŃSKA znaczyła wówczas o wiele więcej niż tylko perfumy, była podstawowym produktem znajdującym się w każdej osobistej apteczce.

 

 

C) SKŁAD WODY KOLOŃSKIEJ

Wody kolońskie były w tamtym czasie produktem luksusowym, w doskonałym guście, o niespotykanie delikatnym i dyskretnym bukiecie.

Składały się z mieszaniny olejków z roślin rutowatych i jasnotowatych wzbogaconych wyciągiem z kwiatów pomarańczy: wszystko to łączył ze sobą „Duch wina”.

„Duch wina” to nic innego jak po prostu alkohol etylowy.

W terminologii galenowej są to alkoholany, to znaczy płyn uzyskany poprzez destylację alkoholu nad substancją aromatyczną, lub jest to alkohol zawierający składniki lotne jednej lub więcej substancji aromatycznych. Wiele z nich można przekształcić na likier poprzez dodanie cukru.

Tego typu lekarstwa cieszyły się znacznym uznaniem i były poszukiwane.


Na przykład alkoholan rozmarynu występował pod nazwą „Wody królowej Węgier”, gdyż, jak mówiono, przeobraził on pewną sparaliżowaną i cierpiącą na podagrę siedemdziesięciokilkuletnią księżniczkę w atrakcyjną młodą dziewczynę, którą poprosił o rękę król Węgier. Alkoholan rozmarynu wchodzi również w skład „Octu czterech złodziei”.

 

 

L'Empereur Napoléon 1er Raymond LULLE

D) SPOSÓB PRZYGOTOWANIA WODY KOLOŃSKIEJ

Podstawową czynnością jest tu destylacja.

Aby otrzymać „Ducha wina”, Raymond Lulle, zwany „Doktorem oświeconym”, do którego to miana nie uzurpował sobie prawa, gdyż naukowcy w każdych czasach są osobiście zaangażowani w swoje prace, już w XIII wieku podał sposób uzyskania „Aqua Ardens”: „wystarczy umieścić wino w łaźni wodnej alembiku i zebrać pierwsze frakcje destylatu”.

 

Poprzez ponowną destylację alkohol jest rektyfikowany, to znaczy jego moc jest zwiększona do około 90,co jest poziomem niezbędnym do dobrego rozpuszczenia olejków aromatycznych w wystarczającej ilości.

 

 

 

 

 

L'Empereur Napoléon 1er Alambic

Aby uzyskać olejki aromatyczne, należy zanurzyć jedną część świeżych roślin w trzech częściach wrzącej wody w kotle alembiku, następnie jak najszybciej założyć kołpak i chłodnicę i destylować aż do momentu, w którym wyczerpie się olejek. Olejek pływa po powierzchni wody aromatycznej w odbieralniku i można go zebrać pipetą.

 

Następnie należy połączyć we właściwych proporcjach „Ducha wina” z olejkami aromatycznymi.

Zatem Ali, ten Robinson Crusoé swoich czasów, mógł, korzystając z powyższej metody, z powodzeniem podjąć się chałupniczej produkcji Wody kolońskiej, wytwarzając ją z użyciem lokalnych zasobów i kilku przedmiotów życia codziennego uratowanych ze „świata sprzed katastrofy”.

 

 

Jean-François MARCILLY